نقد پکیج: اولین سایت نقد و بررسی دوره های آموزشی

دوره آموزش رایگان دستورات لینوکس | توضیحات کامل بخش اول

عکس دوره آموزش لینوکس

لینوکس به عنوان یک سیستم عامل با امکانات و قابلیت‌های بیشمار، در حوزه‌های مختلفی نظیر برنامه‌نویسی، تحقیقات علمی، سرورهای وب و غیره کاربرد دارد. این سیستم عامل با هسته‌ای منبع‌باز و قابل تنظیم، به کاربران این امکان را می‌دهد تا با استفاده از دستورات مختلف، بسیاری از امور روزمره و حتی پیچیده را به راحتی انجام دهند. در این آموزش رایگان، دستورات مهم و کاربردی لینوکس به همراه توضیحات کامل را با شما به اشتراک خواهیم گذاشت. تا بتوانید با استفاده از آن‌ها، به بهبود عملکرد سیستم خود بپردازید و کارایی آن را افزایش دهید.

دانلود سیستم عامل ابونتو.

ls – List directory contents

دستور “ls” یکی از مهم‌ترین دستورات در سیستم عامل لینوکس است. این دستور به کاربر اجازه می‌دهد تا لیست فایل‌ها و پوشه‌ها در دایرکتوری کنونی را ببیند.این فهرست شامل نام فایل‌ها، سایز، ساعت و تاریخ ایجاد و دسترسی‌های فایل می‌باشد.
به طور پیش فرض، دستور “ls” تمام فایل‌ها و پوشه‌های موجود در دایرکتوری کنونی را به صورت الفبایی نمایش می‌دهد.با استفاده از پارامترهای مختلف، می‌توان نمایش فایل‌ها و پوشه‌ها را تغییر داد و اطلاعات بیشتری در مورد آن‌ها را نمایش داد.
توضیح تمام گزینه‌های دستور ls به صورت خلاصه:
  • -a: نمایش فایل‌های مخفی.
  • -l: نمایش اطلاعات بیشتر درباره فایل‌ها.
  • -h: نمایش اندازه فایل‌ها به صورت خوانا.
  • -r: نمایش فایل‌ها به ترتیب برعکس.
  • -t: نمایش فایل‌ها به ترتیب زمانی.
  • -S: نمایش فایل‌ها به ترتیب اندازه.
  • -R: نمایش ساختار درختی اطلاعات.
  • -u: نمایش تاریخ دسترسی به فایل‌ها.
  • -c: نمایش تاریخ ایجاد فایل‌ها.
  • -1: نمایش فایل‌ها به صورت لیست ساده.
  • -m: نمایش فایل‌ها به صورت لیستی جدا شده با کاما.
  • -p: نمایش انواع فایل‌ها با علامت خاص.
  • -G: نمایش فایل‌ها به رنگ.
  • –color=auto: نمایش فایل‌ها به صورت رنگی.
  • –version: نمایش شماره نسخه دستور ls.
  • –help: نمایش راهنمای دستور ls.

cd – Change the current director

دستور “cd” یکی از دستورات پرکاربرد در لینوکس است که برای تغییر مسیر فعلی شما در سیستم فایل لینوکس استفاده می‌شود. با استفاده از این دستور، شما می‌توانید به دایرکتوری دلخواه خود در لینوکس منتقل شوید. علاوه بر این، شما می‌توانید از این دستور برای حرکت به بالا یا پایین در سلسله مراتب دایرکتوری‌ها استفاده کنید. به عنوان مثال، برای حرکت به دایرکتوری پدر می‌توانید از دستور “cd ..” استفاده کنید و برای حرکت به دایرکتوری فرزند می‌توانید از دستور “cd نام-دایرکتوری” استفاده کنید.
دستور “cd” گزینه‌های زیادی ندارد و تنها چندین گزینه پایه دارد که به شرح زیر هستند:
  1. cd -: با استفاده از این گزینه، به دایرکتوری قبلی خود در سیستم فایل لینوکس بازگشت داده می‌شوید.
  2. cd ~: با استفاده از این گزینه، به دایرکتوری خانه کاربری خود در سیستم فایل لینوکس منتقل می‌شوید.
  3. cd /: با استفاده از این گزینه، به دایرکتوری ریشه سیستم فایل لینوکس منتقل می‌شوید.
  4. cd ..: با استفاده از این گزینه، به دایرکتوری پدر دایرکتوری فعلی خود در سیستم فایل لینوکس منتقل می‌شوید.
  5. cd نام-دایرکتوری: با استفاده از این گزینه، به دایرکتوری مشخص شده با نام آن در سیستم فایل لینوکس منتقل می‌شوید.
همه این گزینه‌ها برای حرکت در سیستم فایل لینوکس و تغییر مسیر فعلی شما مورد استفاده قرار می‌گیرند.

pwd – Print the name of the current working directory

دستور pwd در لینوکس به معنی “نشان دادن مسیر کاربر فعلی” است و با اجرای این دستور، مسیر فعلی شما نمایش داده می‌شود. به طور کلی این دستور برای نمایش مسیر کاربری استفاده می‌شود که کاربر در حال حاضر در آن قرار دارد. مثلاً اگر شما در دایرکتوری home/user/Desktop باشید، دستور pwd خروجی /home/user/Desktop را نمایش می‌دهد.
دستور pwd فقط یک گزینه را پشتیبانی می‌کند:
  • -L: اگر کاربر در دایرکتوری لینک شده باشد، دستور pwd آدرس فیزیکی واقعی آن دایرکتوری را نشان می‌دهد، نه لینک آن.

mkdir

دستور mkdir در لینوکس برای ایجاد یک دایرکتوری جدید در مسیر فعلی یا در مسیر مشخص شده استفاده می‌شود. این دستور از ساختار زیر پیروی می‌کند:
mkdir [options] directory_name
در ادامه تمامی گزینه‌های دستور mkdir آورده شده است:
  1. -m یا –mode: این گزینه به شما اجازه می‌دهد مجوزهای مورد نیاز برای پوشه‌ای که در حال ساخت آن هستید، را مشخص کنید.
  2. -p یا –parents: این گزینه تمامی پوشه‌های والد مورد نیاز را نیز ایجاد می‌کند.
  3. -v یا –verbose:  پیامی برای هر پوشه‌ای که ایجاد شده است نمایش داده می‌شود.
  4. -Z یا –context: با استفاده از این گزینه، می‌توانید محیط امنیتی SELinux پوشه را به نوع پیش‌فرض تنظیم کنید.
  5. –help:  راهنمایی مربوط به دستور mkdir نمایش داده می‌شود.
  6. –version: اطلاعات نسخه دستور mkdir را مشاهده می‌کنید.
به عنوان مثال، اگر قصد دارید یک پوشه با نام folder و مجوز 777 را در مسیر /home/user ایجاد کنید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:
mkdir -m 777 /home/user/folder

rmdir

دستور rmdir در لینوکس یک دستور مختص حذف دایرکتوری‌ها است. برای استفاده از این دستور، ابتدا باید دسترسی کافی به دایرکتوری مورد نظر را داشته باشیم و سپس از دستور rmdir استفاده کنیم. در صورتی که دایرکتوری دارای فایل یا دایرکتوری دیگری باشد، دستور rmdir عمل حذف را انجام نمی‌دهد و خطایی را نمایش می‌دهد.
دستور rmdir یک سری گزینه را پشتیبانی می‌کند:
  • -p: این گزینه باعث حذف تمامی دایرکتوری‌هایی می‌شود که در مسیر فعلی وجود دارند و به صورت سلسله‌مراتبی هستند.
  • -v: با این گزینه، نام هر دایرکتوری که با موفقیت حذف شد، نمایش داده می‌شود.
  • –ignore-fail-on-non-empty: اگر دایرکتوری غیر خالی باشد، دستور rmdir به طور پیش فرض کار نخواهد کرد و خطا می‌دهد، اما با استفاده از این گزینه، اجازه حذف دایرکتوری غیر خالی را به rmdir می‌دهید.
  • –no-preserve-root: این گزینه باعث می‌شود که rmdir نتواند ریشه فایل سیستم را حذف کند.
  • –help: این گزینه باعث نمایش راهنمایی کاملی برای استفاده از دستور rmdir می‌شود.
  • –version: با اجرای این گزینه، شماره نسخه دستور rmdir نمایش داده می‌شود.

touch

دستور touch یک دستور لینوکس است که یک فایل خالی ایجاد می کند یا زمان تغییر آخرین بار مودیفای شدن فایل موجود را به روز می کند.
دستور اصلی برای touch به شکل ساده ، کلمه “touch” با عنوان فایل به همراه آدرس آن است. به طور مثال:
touch file.txt
دستور touch در لینوکس دارای چندین گزینه می‌باشد که در ادامه به تفصیل توضیح داده می‌شوند:
  1. -a: تغییر زمان آخرین دسترسی به فایل به زمان فعلی سیستم عامل.
  2. -c: فایل ایجاد نشود مگر اینکه این فایل قبلاً وجود داشته باشد.
  3. -h: اگر فایل یک لینک نمایه باشد، تغییر زمان آخرین تغییر آن به زمان فعلی سیستم عامل.
  4. -m: تغییر زمان آخرین تغییر محتوای فایل به زمان فعلی سیستم عامل.
  5. -r: کپی کردن زمان آخرین تغییر محتوای یک فایل موجود به فایل جدید.
  6. -t: استفاده از زمان داده شده برای تغییر زمان آخرین تغییر فایل به جای زمان فعلی سیستم عامل.
  7. –help: نمایش راهنمای استفاده از دستور.
  8. –version: نمایش اطلاعات نسخه دستور.

cp

دستور cp در لینوکس برای کپی کردن یک فایل یا یک دایرکتوری به مقصد دیگری استفاده می‌شود و دارای گزینه‌هایی مانند -r برای کپی کردن دایرکتوری‌ها و -i برای تایید هر کپی می‌باشد.
  • -a: کپی کردن فایل‌ها به همراه فایل‌های پنهان.
  • -r: کپی کردن دایرکتوری‌ها و زیرمجموعه‌های آن‌ها.
  • -u: کپی کردن فقط فایل‌هایی که جدیدتر هستند از فایل مقصد.
  • -i: از کاربر پرسیدن در صورت وجود فایل با همان نام در مقصد.
  • -v: نمایش جزئیات کپی شدن فایل‌ها.
  • -p: کپی کردن مجوزهای فایل‌ها و زمان اصلی آن‌ها.
  • -n: کپی کردن فقط فایل‌هایی که در مقصد وجود ندارند.
  • -l: ساخت لینک به جای کپی کردن فایل‌ها.
  • -s: ساخت لینک سخت به جای کپی کردن فایل‌ها.

mv

دستور mv در لینوکس برای جابجایی یا تغییر نام فایل‌ها و دایرکتوری‌ها استفاده می‌شود. این دستور با استفاده از دو پارامتر اولیه، مبدا و مقصد، فایل یا دایرکتوری را جابجا یا تغییر نام می‌دهد. به طور پیش‌فرض، جابجایی درون یک دایرکتوری انجام می‌شود، اما با استفاده از گزینه‌های دیگر نیز می‌توان به دایرکتوری‌های دیگر دسترسی داشت.
  • -i: در صورتی که فایل مقصد با همان نام موجود باشد، از کاربر برای تأیید عملیات خواسته می‌شود.
  • -f: بدون درخواست تأیید از کاربر، فایل مقصد با همان نام موجود را بازنویسی می‌کند.
  • -n: در صورتی که فایل مقصد با همان نام موجود باشد، اجازه به بازنویسی نمی‌دهد.
  • -u: فقط فایل‌هایی که نسخه‌ جدیدتری از آنها وجود دارد را جابجا می‌کند.
  • -v: اطلاعات جزئیات انتقال فایل یا دایرکتوری را نمایش می‌دهد.
  • –help: راهنمای دستور mv را نمایش می‌دهد.
  • –version: اطلاعات نسخه mv را نمایش می‌دهد.

rm

دستور rm در لینوکس برای حذف فایل‌ها یا دایرکتوری‌ها استفاده می‌شود؛
  • -f: برای حذف فایل یا دایرکتوری بدون تایید نهایی از کاربر استفاده می‌شود.
  • -i: برای تایید نهایی قبل از حذف فایل یا دایرکتوری از کاربر پرسیده می‌شود.
  • -r: برای حذف دایرکتوری و تمام فایل‌های داخل آن استفاده می‌شود.
  • -v: برای نمایش پیغام‌های اطلاع رسانی در هنگام حذف فایل یا دایرکتوری استفاده می‌شود.
  • –preserve-root: برای جلوگیری از حذف ریشه فایل سیستم استفاده می‌شود.

همچنین مطالعه کنید : نقد و بررسی دوره آموزش جنگو | تاپ لرن

ln

دستور ln در لینوکس به کار می‌رود تا لینک‌های سخت و لینک‌های نرم را بسازد. لینک‌های سخت به طور مستقیم به فایل اصلی اشاره می‌کنند، در حالی که لینک‌های نرم به عنوان یک فایل جداگانه در نظر گرفته می‌شوند که به فایل اصلی اشاره می‌کنند.
  • -s: لینک‌های نرم را ایجاد می‌کند.
  • -f: اگر لینک مقصد قبلاً وجود داشته باشد، آن را بازنویسی می‌کند.
  • -i: برای هر فایل مقصد که قبلاً وجود داشته باشد، کاربر را برای تایید یا رد اقدام مورد نظر مشاوره می‌کند.
  • -n: فقط یک لینک سخت به یک فایل قابل ساخت است، اما با استفاده از این گزینه، می‌توانید چندین لینک نرم به یک فایل ایجاد کنید.
  • -v: نام لینک‌های جدید را چاپ می‌کند.

cat

دستور “cat” یکی از دستورات متداول در سیستم عامل لینوکس است که برای نمایش و یا ادغام محتویات یک یا چند فایل متنی به کار می‌رود.
برای استفاده از این دستور می‌توانید نام فایل (های)ی که می‌خواهید محتویات آن‌ها را نمایش دهید به عنوان پارامترهای ورودی برای دستور “cat” استفاده کنید.
برای مثال، اگر می‌خواهید محتویات فایل text.txt را نمایش دهید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:
cat text.txt
همچنین از برخی پارامترهای این دستور نظیر “-n” برای شماره‌گذاری خودکار خطوط متن و “-b” برای شماره‌گذاری خطوط با محتوای غیر‌تهی می‌توانید استفاده کنید.
برای مثال، دستور زیر فایل text.txt را با شماره‌گذاری خودکار خطوط نمایش می‌دهد:
cat -n text.txt
این آموزش ادامه دارد 1/10

نقدهای مرتبط

5 1 رای
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest

0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
درباره ما

اولین سایت نقد و بررسی دوره های آموزشی

به اشتراک‌گذاری نوشته
Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest
تبلیغات
تبلیغات
گالری ما